مستانه

من هم مثل دیگران درگذشت هنرمند خوب ایرانی ” خسرو شکیبایی ” را تسلیت می گویم.

همانطور که در عکس ها مشاهده می کنید جمعیت زیادی از مردم عادی و هنر دوست به مراسم تشییع جنازه رفته بودند. و این نشان از علاقه مردم به هنرمند کشورشان هست. اما من می خواهم از منظر دیگری به این عکس ها نگاه کنم.

آیا درخور هنرمندی به این بزرگی ( که نیازی نمیبینم از سوابق کاری ایشون بگویم، چون همه خوب اطلاع دارید ) و مردمی اینچنین بزرگتر که خود آقای شکیبایی می گفتند من بدون مردم مُرده ام، آیا در خورشان اینچنین مراسمی بود؟

در کجای دنیا برای هنرمندی در این سطح و با این استقبال مردمی این چنین مراسم خاکسپاری برگزار می شود؟ حالا که هنرمند مورد تائید دولت و حکومت و تلویزیون حکومت هم بود و هیچ بهانه ای وجود نداشت و می شد برنامه ریزی درستی انجام داد. حتما ً باز ماجرای چند آشپز و آش شور یا بی نمک بوده است! واقعا ً ضرب المثل ها نشان از فرهنگ یک کشور دارند! اما فرهنگ ها همیشه در حال تکامل و بهتر شدن بوده اند و در یک جا توقف نکرده اند و نمی کنند.

فقط می شود گفت افسوس …